Author: garnikbarseghyan

Լինում է, չի լինում՝ մի աղքատ ջաղացպան։

Մի պատռված քուրք հագին, մի ալրոտ փոստալ գլխին ապրելիս է լինում գետի ափին, իր կիսավեր ջաղացում։ Ունենում է մի մոխրոտ բաղաջ ու մի կտոր պանիր։

Մի օր գնում է, որ ջաղացի ջուրը թողնի, գալիս է, տեսնում՝ պանիրը չկա։

Մին էլ գնում է՝ ջուրը կապի, գալիս է, տեսնում՝ բաղաջը չկա։

Էս ո՞վ կլինի, ո՞վ չի լինի։ Մտածում է, մտածում ու ջաղացի շեմքում թակարդ է լարում։ Առավոտը վեր է կենում, տեսնում մի աղվես է ընկել մեջը։

— Հը՞, գող անիծված, դու ես կերել իմ պանիրն ու բաղարջը, հա՞․ կաց, հիմի ես քեզ պանիր ցույց տամ։— Ասում է ջաղացպանն ու լինգը վերցնում է, որ աղվեսին սպանի։

Աղվեսը աղաչանք-պաղատանք է անում։ «Ինձ մի՛ սպանի,— ասում է,— մի կտոր պանիրն ի՞նչ է, որ դրա համար ինձ սպանում ես։ Կենդանի բաց թող, ես քեզ շատ լավություն կանեմ»։

Ջաղացպանն էլ լսում է, կենդանի բաց է թողնում։

Էս աղվեսը գնում է, էդ երկրի թագավորի աղբանոցում ման է գալի ման, մի ոսկի է գտնում։ Վազ է տալիս թագավորի մոտ։

— Թագավորն ապրած կենա, ձեր կոտը մի տվեք, Չախչախ թագավորը մի քիչ ոսկի ունի, չափենք ետ կբերենք։

— Չախչախ թագավորն ո՞վ է,— զարմացած հարցնում է թագավորը։ — Դու դեռ չես ճանաչում,— պատասխանում է աղվեսը։ — Չախչախը մի շատ հարուստ թագավոր է, ես էլ նրա վեզիրն եմ։ Կոտը տո՛ւր, տանենք ոսկին չափենք․ հետո կճանաչես։

Կոտը առնում է տանում, աղբանոցում գտած ոսկին ամրացնում կոտի ճեղքում, իրիկունը ետ բերում, տալիս, օ՜ֆ,— ասում է,— զոռով չափեցինք։

— Մի՞թե ճշմարիտ սրանք կոտով ոսկի են չափել,— մտածում է թագավորը։ Կոտը թափ է տալիս, զնգալեն մի ոսկի է վեր ընկնում։

Մյուս օրը աղվեսը ետ գալիս է, թե՝ Չախչախ թագավորը մի քիչ ակն ու մարգարիտ ունի․ ձեր կոտը տվեք, չափենք, կբերենք։

Կոտն առնում է, տանում։ Մի մարգարիտ է գտնում, կոխում է կոտի արանքը, էլ ետ իրիկունը ետ բերում։

— Օ՜ֆ,— ասում է,— մեռանք, մինչև չափեցինք։

Թագավորը կոտը թափ է տալի, մարգարիտը դուրս է թռչում։

Մնում է զարմացած, թե էս Չախչախ թագավորն ինչքան հարուստ պետք է լինի, որ ոսկին, ակն ու մարգարիտը կոտով է չափում։

Անց է կենում մի քանի օր։ Մի օր էլ աղվեսը գալիս է թագավորի մոտ խնամախոս, թե՝ Չախչախ թագավորը պետք է ամուսնանա, քու աղջիկն ուզում է։

Թագավորը ուրախանում, աշխարհքով մին է լինում։

— Դե գնացեք,— ասում է,— շուտ արեք, հարսանիքի պատրաստություն տեսեք։

Թագավորի պալատում իրար են անցնում, հարսանիքի պատրաստություն են տեսնում, իսկ աղվեսը ջաղացն է վազում։

Վազում է, ջաղացպանին աչքալուս տալի, թե՝ հապա՜, թագավորի աղջիկը քեզ համար ուզել եմ։ Պատրաստ կաց, որ գնանք, հարսանիք անենք։

— Վա՜յ, քու տունը քանդվի, ա՛յ աղվես, էդ ի՞նչ ես արել,— ասում է վախեցած ջաղացպանը։— Ես՝ ո՞վ, թագավորի աղջիկը՝ ո՞վ։ Ո՛չ ապրուստ ունեմ, ո՛չ տունուտեղ, ո՛չ մի ձեռք շոր․․․ Հիմի ես ի՞նչ անեմ․․․ — Դու մի՛ վախենա, ես ամեն բան կանեմ,— հանգստացնում է աղվեսն ու ետ վազում թագավորի մոտ։

Վազելով ընկնում է պալատը. «Հա՜յ-հարա՜յ, Չախչախ թագավորը մեծ հանդեսով գալիս էր, որ պսակվի։ Ճամփին թշնամի զորքերը հանկարծ վրա տվին, մարդկանց կոտորեցին, ամեն բան տարան։ Ինքը ազատվեց, փախավ։ Ձորում մի ջաղաց կա, եկել է, մեջը մտել։ Ինձ ուղարկեց, որ գամ, իմաց անեմ, շոր տանեմ, ձի տանեմ, գա պսակվի, շուտով գնա, իր թշնամիներից վրեժն առնի»։

Թագավորն իսկույն ամեն բան պատրաստում է, տալիս աղվեսին, հետն էլ շատ ձիավորներ է դնում, որ պատվով ու փառքով իր փեսին պալատ բերեն։

Գալիս են, հանդեսով ջաղացի դռանը կանգնում։ Ջաղացպանի քուրքը հանում, թագավորի շորերը հագցնում, նստեցնում են նժույգ ձիուն։ Շրջապատված մեծամեծներով, առջևից՝ ձիավորներ, ետևից՝ ձիավորներ, էսպես հանդեսով բերում են թագավորի պալատը։ Իր օրումը պալատ չտեսած ջաղացպա՜ն․ շշկլված, բերանը բաց մին չորս կողմն է, մին հագի շորերին է նայում, խլշկոտում ու զարմանում։

— Էս ինչո՞ւ չտեսի նման դեսուդեն է նայում, աղվես ախպեր,— հարցնում է թագավորը։— Կարծես տուն չլինի տեսած, շոր չլինի հագած։

— Չէ՛, դրանից չի,— պատասխանում է աղվեսը։— Նայում է ու համեմատում իր ունեցածի հետ, թե իր ունեցածը որտե՜ղ, էս որտե՜ղ․․․

Նստում են ճաշի։ Տեսակ-տեսակ կերակուրներ են բերում։ Ջաղացպանը չի իմանում՝ որին ձեռք տա կամ ինչպես ուտի։

— Ինչո՞ւ չի ուտում, աղվես ախպեր,— հարցնում է թագավորը։

— Գալու ժամանակ ճամփին որ կողոպտեցին, նրա համար միտք է անում։ Չեք կարող երևակայել, տեր թագավոր, թե ինչքան բան տարան, և, վերջապես, ինչ անպատվություն էր էդ մեր թագավորի համար։ Ի՞նչպես հաց ուտի,— պատասխանում է աղվեսը հառաչելով։

— Բան չկա, դարդ մի՛ անի, սիրելի փեսա, աշխարհք է, էդպես էլ կպատահի,– խնդրում է թագավորը։— Այժմ հարսանիք է, ուրախանանք, քեֆ անենք։

Ու քեֆ են անում, ուտում, խմում, ածում, պար գալի․ յոթն օր, յոթ գիշեր հարսանիք անում։ Աղվեսն էլ դառնում է քավոր։

Հարսանիքից հետո թագավորը իր աղջկանը մեծ բաժինք է տալի ու հանդեսով ճամփա դնում Չախչախ թագավորի հետ։

— Կացե՛ք, ես առաջ գնամ, տունը պատրաստեմ, դուք իմ ետևից եկեք,— ասում է քավոր աղվեսը ու վազ տալի։

Վազ է տալի, վազ, տեսնում է՝ մի դաշտում մեծ նախիր է արածում։

— Էս ո՞ւմ նախիրն է։

Ասում են․

— Շահ-Մարինը։

— Պա՜, Շահ-Մարի անունը էլ չտաք, որ թագավորը նրա վրա բարկացել է, զորքով իմ ետևից գալիս է․ ով նրա անունը տվավ՝ գլուխը կտրել կտա։ Որ հարցնի, թե ումն է, ասեք՝ Չախչախ թագավորինը․ թե չէ՝ վայն եկել է, ձեզ տարել։

Վազ է տալի, վազ, տեսնում է՝ ոչխարի հոտը սարերը բռնել է։

— Էս ո՞ւմն է։

— Շահ-Մարինը։

Հովիվներին էլ նույնն է ասում։

Վազ է տալի, վազ, տեսնում է՝ ընդարձակ արտեր, հնձվորները միջին հնձում են։

— Էս ո՞ւմ արտերն են։

— Շահ-Մարինը։

Հնձվորներին էլ նույնն է պատվիրում։

Վազ է տալի, վազ, տեսնում է՝ անվերջ խոտհարքներ։

― Էս ո՞ւմն են։

— Շահ-Մարինը։

Խոտ հարողներին էլ նույնն է ասում։

Հասնում է Շահ-Մարի պալատին։

— Շահ-Մա՜ր, ա՛ Շահ-Մա՜ր,— գոռում է, հեռվից վազելով։— Քու տունը չքանդվի, միամիտ նստել ես։ Թագավորը քեզ վրա բարկացել է, մեծ զորքով գալիս է, որ քեզ սպանի, տունուտեղդ քանդի, տակնուվրա անի, ունեցած-չունեցածդ էլ թագավորական գրի։ Մի անգամ քեզ մոտ մի վառիկ եմ կերել․ էն աղուհացը դեռ չեմ մոռացել։ Վազեցի, եկա, որ քեզ իմացնեմ։ Շուտ արա, գլխիդ ճարը տես, քանի չի եկել։

— Ի՞նչ անեմ, ո՞ւր գնամ,— հարցնում է սարսափած Շահ-Մարը ու տեսնում է, որ, ճշմարիտ, հեռվից փոշի բարձրացնելով, գալիս է թագավորը։

— Փախի՛, շուտով ձի նստի, փախի՛, էս երկրից կորի՛, էլ ետ չնայես։

Շահ-Մարը իսկույն նստում է իր լավ ձին ու փախչում էդ երկրից։

Աղվեսի ետևից գալիս են հարսանքավորները։ Գալիս են զուռնով, թմբուկով, երգով, զորքով, հրացան արձակելով ու աղմուկով։

Գալիս են Չախչախ թագավորն ու իր կինը ոսկեզօծ կառքի մեջ, նրանց աոջևից ու ետևից՝ անհամար ձիավորներ։

Հասնում են մի դաշտի։ Տեսնում են՝ մեծ նախիր է արածում։

— Էս ո՞ւմ նախիրն է,— հարցնում են ձիավորները։

— Չախչախ թագավորինը,— պատասխանում են նախրապանները։

Անց են կենում։ Հասնում են սարերին։ Տեսնում են՝ ոչխարի սիպտակ հոտը սարերը բռնել է։

— Էս ո՞ւմն է,— հարցնում են ձիավորները։

— Չախչախ թագավորինը,— պատասխանում են հովիվները։

Անց են կենում։ Հասնում են ընդարձակ արտերի։

— Էս ո՞ւմ արտերն են։

— Չախչախ թագավորինը։

Հասնում են խոտհարքներին։

— Էս ո՞ւմն են։

— Չախչախ թագավորինը։

Ամենքը մնացել են զարմացած, Չախչախ թագավորն ինքն էլ քիչ է մնում՝ խելքը թռցնի։ Էսպեսով, աղվեսի ետևից գալիս են, հասնում Շահ-Մարի պալատներին։

Քավոր Աղվեսն էնտեղ արդեն տեր է դառել, կարգադրություններ է անում։ Ընդունում է խնամիներին, ու նորից սկսում են քեֆը։

Յոթն օր, յոթ գիշեր էլ էստեղ են քեֆ անում, ու խնամիները վերադառնում են իրենց տեղերը։

Չախչախ թագավորը, իր կինն ու Քավոր Աղվեսն ապրում են Շահ-Մարի պալատներում։

Իսկ թագավորից վախեցած Շահ-Մարը մինչև էսօր էլ դեռ գնում է։

Առաջադրանքներ

1.Փորձի՛ր «Չախչախ թագավորը» հեքիաթը պատմել աղվեսի և Շահ Մարի անունից:

2.Առանձնացրո՛ւ գլխավոր հերոսներին և բնորոշի՛ր նրանց 3-4 նախադասությամբ:

Ջաղացպան- Ջաղացպանն աղքատ էր: Մի պատռված քուրք հագին, մի ալրոտ փոստալ գլխին ապրում էր գետի ափին, իր կիսավեր ջաղացում։ Ուներ մի մոխրոտ բաղաջ ու մի կտոր պանիր։

Աղվես- Աղվեսը խորամանկ էր: Նա չմոռացավ ջաղացպանի լավությունը և իր խորամանկությամբ կարողացավ այնպես անել, որ թագավորի աղջիկը ամուսնացավ ջաղացպանի հետ և տիրացավ Շահ Մարիի ունեցվածքին:

Թագավոր- Թագավորը միամիտ էր և միշտ հավատում էր աղվեսի ստերին: Վերջում նա շատ երջանիկ էր, որովհետև կարծում էր թե իր աղջիկն ամուսնացել հարուստ մարդու հետ:

3.Հեքիաթից դո’ւրս գրիր աղվեսին բնորոշող ամենադիպուկ տողերը։

— Շահ-Մա՜ր, ա՛ Շահ-Մա՜ր,— գոռում է, հեռվից վազելով։— Քու տունը չքանդվի, միամիտ նստել ես։ Թագավորը քեզ վրա բարկացել է, մեծ զորքով գալիս է, որ քեզ սպանի, տունուտեղդ քանդի, տակնուվրա անի, ունեցած-չունեցածդ էլ թագավորական գրի։ Մի անգամ քեզ մոտ մի վառիկ եմ կերել․ էն աղուհացը դեռ չեմ մոռացել։ Վազեցի, եկա, որ քեզ իմացնեմ։ Շուտ արա, գլխիդ ճարը տես, քանի չի եկել։

Քավոր Աղվեսն էնտեղ արդեն տեր է դառել, կարգադրություններ է անում։ Ընդունում է խնամիներին, ու նորից սկսում են քեֆը։

Մարդու զարգացման գործում ընթերցանությանը, ինքնակրթությանը, զրույցին, անձնական շփումներին ավելի մեծ տեղ էր տալիս, քան դպրոցին: Հաճախ էր ասում. «Մեր տունը ձեզ համալսարան»: Եվ իրոք, մեր տունը մի համալսարան էր հայրիկի ճոխ գրադարանով, նշանավոր հյուրերով, իմաստուն զրույցներով, ժամանակի իրականության հետ ունեցած լայն շփումներով: Շատ էր ուզում, որ երեխաները դառնան նուրբ և ազնիվ ճաշակի տեր մարդիկ:
Ասում էր.-Ամենից շատ ինձ մարդու անճաշակ լինելն է բարկացնում: Ամենագլխավորը կյանքում` ճաշակն է: Ճաշակը կյանքի բույրն է:

1. Գտիր  120  թվի  4/6  մասը։ 120:6*4=80
2. Գտիր  180  թվի  5/3  մասը։ 180:3*5=300
3. Գտիր  240  թվի  6/40  մասը։ 240:40*6=12
4. Գտիր  250  թվի  4/5  մասը։ 250:5*4=200
5. Քանի՞  դեցիմետր  է  2/10 մետրը։ 10:10*2=2
6. Քանի՞ մետր  է  3/4 կմ-ը։ 1000:4*3=750
7. Քանի՞ սանտիմետր է  3/5 մետրը։ 100:5*3=60
8. Քանի՞ րոպե  է  4/6 ժամը։ 60:6*4=40
9. Քանի՞  ժամ  է  5/6 օրը։ 24:6*5=20
10. Քանի՞ մետր  է  3/10  կիլոմետրը։ 1000:10*3=300
11. Գտիր մետրի  3/5 մասը։ 1մ=100սմ 100:5*3=6
12. Արտահայտիր 2/3 ժամը  րոպեներով։ 60:3*2=40
13. Գտիր թվի նշված մասը։
    450-ի   2/9-րդ մասը 450:9*2=100
    280-ի  5/7-րդ մասը 280:7*5=200
    300-ի  7/10-րդ մասը 300:10*7=210
    480-ի  5/6-րդ մասը: 480:6*5=400

14.Արտահայտիր նշված միավորներով։

1/6 ժ=10 ր 60:6=10
1/4 կմ = 250մ 1000:4=250
1/6 օր = 4ժ 24:6=4
1/4 տարի = 3ամիս 12:4=3
1/25 ց =40 կգ 1000:25=40
1/5  մ = 20սմ: 100:5=20

15.Արտահայտիր նշված միավորներով։
3/4  ժ=45 ր 60:4*3=45
3/10  կմ =300 մ 1000:10*3=300
5/6  օր = 20ժ 24:6*5=20
5/6  տարի =10 ամիս 12:6*5=10
3/4 ց =750 կգ 1000:4*3=750
7/10  մ = 70սմ: 100:10*7=70

16․ Տուփում կար 20 միատեսակ մատիտ։  Տուփից հանեցին  դրանց  3/5 մասը։  Քանի՞  մատիտ  մնաց տուփում։

1)20:5*3=12

2)20-12=8

Պատ.8

1․Գտիր թվի նշված մասը։
180-ի   5/9-րդ մասը 180:9*5=100
200-ի  4/5-րդ մասը 200:5*4=160
100-ի  3/10 -րդ մասը 100:10*3=30
150-ի  2/5  -րդ մասը: 150:5*2=60

2.Արտահայտիր նշված միավորներով։

1/4 ժ=15 ր 60:4=15
1/5 կմ = 200մ 1000:5=200
1/3 օր =8 ժ 24:3=8
1/4 տարի =3 ամիս 12:4=3
1/5 ց = 20կգ 100:5=20
1/4  մ =25 սմ 100:4=25

3.Արտահայտիր նշված միավորներով։
5/ 6  ժ= 50ր 60:6*5=50
4/5  կմ = 800մ 1000:5*4=800
5/6  օր = 20ժ 24:6*5=20
3/4  տարի = 6ամիս 12:4*3=6
3/20 ց = 15կգ 100:20*3=15
4/5  մ = 80սմ 100:5*4=80

4.  Արամը  դպրոցից տուն վերադառնալիս  ճանապարհի   1/4 մասը  անցնելուց հետո, ճանապարհի ո՞ր մասը դեռ  պետք է անցնի։

3/4 մաս

5․ Արկղում կար 120 միատեսակ գնդակ։ Արկղից հանեցին դրանց 7/8 մասը։ Քանի՞ գնդակ մնաց արկղում։

15 գնդակ

6․ Ջրավազանում կար 3200 լիտր ջուր։ Այգին ջրելու համար օգտագործվեց դրա 5/8 մասը։ Քանի՞ լիտր ջուր մնաց ջրավազանում։

1200լիտր ջուր

7․ Ո՞ր պատկերի 3/5 մասն է գունավորված։

1) 3/5

2)

3)

Փոքրիկ Արտաշեսը շվշվացնելով գնում էր ձորով: Հանկարծ լսեց, որ մի ուրիշն էլ է շվացնում. Հենց իմացավ ընկերն է, կանգնեց, ձայն տվավ.

-Վահա’ն, դո՞ւ ես:

-Ե՜ս…

-Ադա՜, մեր հորրթն ո՞ւր գնաց, տեսա՞ր:

-Սա՜ր…

-Հանա՞ք ես անում, ինչ է:

-Չէ՜…

-Վա՜յ, էդ հո գելը կուտի:

-Ուտի՜…

Արտաշեսը լալով վազեց տուն, տեսավ` հո՛րթն էլ է տանը, Վահա՛նն էլ:

Փորձի’ր շարունակել  երկխոսությունը: Չմոռանա’ս ճիշտ կետադրել:

Առաջադրանքներ

1.Ո՞ւմ կամ ինչի՞ էր հանդիպել փոքրիկ Արտաշեսը:

Արտաշեսը հանդիպել էր իր արձագանքին:

2. Ըստ այս պատմության, որտեղի՞ց էին հայտնվում ձայները:

Ձայնը հայտնվում էր սարերից :

3.   Քո կարծիքով որտե՞ղ են ապրում արձագանքները և ինչի՞ համար են դրանք:

Արձագանքումը դա ձայնի անրադարձումն է հետադարձ կրկնությությամբ: Իմ կարծիքով նրանք ապրում են սարերու, ձորերում և փոսերում:

4. Թումանյանական ո՞ր հեքիաթին է նման այս պատումը: Նշի՛ր։

Այս  պատումը  նման  է  Հովհանես Թումանյանի <<Խելոքն ու  հիմարը>>  հեքիաթին։

5.Վենի դիագրամի միջոցով նշի’ր բոլոր ընդհանրություններն ու տարբերությունները: Ներկայացրո’ւ և համեմատի’ր ընկերներիդ աշխատանքների հետ: 

6.Այժմ ինքդ փորձի՛ր նման մի պատմություն հորինել:

-Դե ես գնամ քանի գայլը չի կերել:

-Չի կերել:

-Կգաս թե չէ:

-Չէ.

-Դե գնացի.

-Ացի

Արտաշեսը գնաց և չգտավ ոչ մեկ գնաց լացելով տուն և տեսավ, որ հորթն ու Վահաանը տուն են:

7.Գրեցի՞ր, շա’տ ապրես: Հիմա պատմությունդ կարդա՛  ընկերներիդ համար, իսկ նրանք թող փորձեն վերնագրել այն: 

8. Գրածդ պատմությունը բեմադրելով՝ ռադիթատրոն պատրաստի’ր: 

Կարդա’ նաև Ռոդարիական այս հեքիաթը և հեքիաթի շուրջ ինքդ փորձիր հարցադրումներ կազմել:

Արձագանքի մասին  հանելուկներ հորինի’ր և նկարի’ր քո պատկերացրած Արձագանքին:

Սիբիրյան հասկին աննկարագրելի գեղեցիկ ցեղատեսակ է` խիտ մազածածկույթով, տարբեր գույներով ու նշաններով:  Իրենց կապույտ, բազմագույն աչքերը և արտահայտիչ դիմագծերն ավելի գրավիչ են դարձնում  այս ցեղատեսակին:

Սիբիրյան հասկիների ծագումը

Նրանք ծագումով Սիբիրից են, և դա է պատճառը, որ շատ նման են Սիբիրյան գայլերին։  Բայց զգուշացեք։ Այս աթլետիկ, խելացի շները կարող են լինել իսկական փորձություն առաջին անգամ շուն պահողների համար:

Այս ցեղատեսակի շները  ստեղծված են եղել  սահնակ քաշելու համար (շատ քչերը նույնիսկ այսօր “աշխատում են” այդ ոլորտում): Հասկիները ուշագրավ շներ են, իսկ իրենց սովորելու ունակությունը զարմացնում է բոլորին: Շատերը «սիրահարվում են »  նրանց իրենց վայրի բնույթի և հպարտության համար, բայց անտեղյակ են, թե ինչ է իրականում ցանկանում այս շունը: Վերջինս բոլորի համար չէ։ Նրա գեղեցկութունը ստիպում է մարդկանց ձեռք բերել իրեն՝ անտեղյակ լինելով դժվարությունների մասին, ինչն էլ հետագայում պատճառ է հանդիսանում նրանց  կացարաններ տեղափոխելուն:

Continue reading “Սիբիրյան հասկի” →

1. Прочитайте текст.
2. Найдите и выпишите слова, которые отвечают на вопросы кто? что?
   Одеяло, подушка,простыня,лягушка, свечка, печка,книжка,кровать,чай,огонь,пироги,сапоги,утюги,поросенок, умывальник, трубочист, вакса,клякса,руки, брюки,рассвет,котята, мышата, утята, жучки, паучки,чулки,башмаки, Мойдодыр,Начальник,Командир,нога,солдат:
3. Составьте словосочетания с этими словами.
   Теплоеодеяло, мягкая подушка, зеленая лягушка, горячая свечка, красная печка, интересная книжка, большая кравать,горячий чай,сульный огонь,вкусные пироги,удобные сапоги,маленькие утюги, серые брюки, красувый рассвет, хорошие котята,маленькие мышата,грязные утята, протувные жучки, ядовитые паучки, черные чулки, большие башмачки,умный Мойдодыр, злой начальник, смелый командир, длинная нога, отважный солдат.
4. Напишите, что произошло с главным героем сказки. /5-6 предложений
   От него убежали вся одежда,еда,кровать.Умывальник выбегает из маминой спальни .Говорит,что он неумытый поросёнок! Говорит, что умываются все животные.Прибежали щетки, начали его мыть.

Վըտակը ժայռից ներքև է թըռչում,
Թափ առած ընկնում քարերի գըլխին,
Զարկում ավազին, շաչում է, ճըչում,
Ճըչում անհանգիստ, փըրփուրը բերնին։

Ինչպես ծերունին, ձենով պառաված,
Ձայնակցում է ժիր թոռնիկի երգին,
Այնպես է ծերուկ անտառը կամաց
Արձագանք տալի ջըրի աղմուկին։

Այնինչ բընության զըվարթ համերգի

Ունկընդիրն անխոս ու հավերժական,
Ժայռը մտախոհ՝ իր մըռայլ մըտքի
Ետևից ընկած լըսում է նըրան։

1.Կարդա՛ բանաստեղծությունը, դուրս գրի՛ր անծանոթ բառերը և բառարանի օգնությամբ բացատրի՛ր:

բերնին- բերան

ունկնդրել-լսել

2. Դուրս գրի՛ր փոխաբերություններն ու համեմատությունները: Վերլուծի՛ր:

փրփուրը բերնին, մռայլ միտք:

ձենով պառաված, բնության զվարթ համերգ:

3. Առանձնացրո՛ւ քեզ համար ամենատվապորիչ հատվածը և հիմնավորի՛ր ընտրությունդ:

Վըտակը ժայռից ներքև է թըռչում,
Թափ առած ընկնում քարերի գըլխին,
Զարկում ավազին, շաչում է, ճըչում,
Ճըչում անհանգիստ, փըրփուրը բերնին։

Կարծես վտակը նման է փոքրիկ երեխային:

4.  Բնորոշի՛ր բանաստեղծության հերոսներին.

• ըստ բանաստեղծության Վտակը- շաչող, ճչող, ձայնակցող:
•  ըստ քո բնորոշման բնությունը-հրաշք բնություն

5. Ազատ շարադրանքի միջոցով վերապատմի՛ր բանաստեղծությունը և նկարի՛ր:

6. Բանաստեղծությունից առանձնացրո՛ւ այնպիսի նախադասություններ, որոնք հարցական նշանի գործածությամբ կարող են հարցական դառնալ:

7. Ընտրածդ նախադասությունների մեջ, հարցական նշանի տեղը փոփոխելով, նոր նախադասություններ կառուցի՛ր:

8. Բանաստեղծությունից դուրս գրի՛ր գաղտնավանկի ,,ը,, ունեցող բառերը և վանկատի՛ր:

9. Դուրս գրի՛ր գրությամբ ու արտասանությամբ տարբերվող բառերը և ընդգծի՛ր / առանձնացրո՛ւ/ փոփոխության ենթարկվող հնչյունը:

8. Անգիր սովորի՛ր բանաստեղծությունը, ձայնագրի՛ր արտասանությունդ և հրապարկի՛ր բլոգումդ։

1. Прочитайте текст.
2. Найдите и выпишите слова, которые отвечают на вопросы какой, какая, какое?
3. Составьте словосочетания. Например: Какой? густой. Густой лес.
4. Напишите,чем закончилась сказка. Ваше мнение о главном герое. /5-6 предложений/

2.Бешеной-какой ,

хороший-какой,

любимый-какой,

неумытый-какой,

великий-какой,

знаменитый-какой,

душистое-какое,

пушистое-какое,

зубной -какой,

густой-какой,

вечная -какая.

3.Бешеный лев,хороший мальчик,любимый брат,неумытый котенок,великий человек,душистое мороженое,пушистое животное,зубной врач,густой волосы, вечная жизнь.

4.Прибежал к умывальнику,взял мыло,начал умываться.Смыл с себя чернила и ваксу. К нему воротились книга, пиражок, бутерброд,тетрадь.Мойдодыр был великим,знаменитым.Я думаю, что он был умным,потому что он говорил,что надо умываться.

 

• Почему Айболит поехал в Африку? Чтобы личит животних.
• Как он добирался? Ему памагли орли, кит и волки.
• Что болело у бегемотиков? Бегемотиков балели животи
• У кого болели зубки? У акулах
• Почему Айболит не спал десять дней? Потаму что он личил животних.
• Составьте диалоги /Айболит и животные/ (Напишите, о чем говорил Айболит с животными. Вы сами можете сочинить разные ситуации).

-Привет акула.

-Привет доктор Айболит.

-Что случилас.

-У меня балят зубы.

-Вот ликарства.

-Спасибо.

-Незычто.

-Пака.

-Дасвидане.